نقد سریالهای کره ای سال 2014 (تقریباً!)

سال 2014 هم با همه خوبیها و بدیهاش به همین زودی تموم شد و یکسال به عمر ما اضافه شد. توی این یکسال میزان سریال دیدن من به حد قابل توجهی کاهش پیدا کرد و روزی بیشتر از یک قسمت از یک سریال رو نمی دیدم. قول داده بودم که در مورد سریالهایی که امسال دیدم براتون  بنویسم و بالاخره به قولم وفا کردم و این نوشتۀ فوق العاده طولانی رو نوشتم. امسال مدل نقد رو یک مقدار عوض کردم و مثل اسکار و تمشک طلایی به بهترینها و بدترینها جایزه دادم. امیدوارم حوصله تون بشه که اون رو بخونید و ازش خوشتون بیاد. مثل همیشه دوست دارم نظرای شما رو هم بدونم. خب اگه آماده اید پس بریم که شروع کنیم:

سریالهای کره ای و قسمتهای آخرشون

 حدود دو هفته است که سریال دوست داشتنی من (چشمان فرشته) تموم شده و من همچنان در فاز " انکار" به سر می برم و نمی تونم قبول کنم که این سریال که لحظات فوق العاده شیرینی رو برای من فراهم کرده بود به همین زودی به اتمام رسیده وفکر می کنم که عمده ترین دلیلش این باشه که دو قسمت آخر سریال رو اونجوری که دلم می خواست دوست نداشتم... نمی خوام اینجا بگم که چه اتفاقاتی در اونها میفته و سریال رو براتون بی مزه کنم فقط می خوام بگم برای سریالی که اینقدر قلب و روح من رو از آن خودش کرده بود پایانش یه کم با اون چیزی که انتظار داشتم فرق می کرد. نمی دونم، شاید هم من انتظار خیلی زیادی داشتم اما وقتی یک سریال 14 قسمت فوق العاده بهتون میده، و 4 قسمت خوب، اینکه توی دو قسمت آخر یک مقدار اعصابتون رو خورد کنه شاید خیلی مناسب نباشه. نمیگم که آخرش خوب نبودا! اصلاً! اتفاقاً خیلی هم آخرش خوب بود، فقط میگم که من انتظار خیلی بیشتری از قسمت آخرش داشتم...( در مورد قسمت آخر این سریال در نقدی که براش می خوام بنویسم مفصل توضیح میدم، می دونم هم که قرار بود نقدش رو هفته پیش بنویسم ولی هر کاری می کنم افکارم مرتب نمیشن که جمله بندیهامو بتونم راست و ریس کنم!)

این مساله من رو به یاد تمامی سریالهای کره ای که تا بحال دیدم انداخت و اینکه تقریباً اکثر سریالهای کره ای پایانهای نا امید کننده ای دارند. منظورم اینه که پایانشون اون لذتی رو که باید به بیننده بدن نمیدن. مثلاً خیلی وقتها زوج اصلی رو به هم می رسونن ولی بعد در لحظۀ آخر یکیشون رو می فرستن " آمریکا"! یا مثلاً خیلی پایان نا مشخصی دارند یا اینکه یه باره توی قسمت آخر بدون هیچ هشداری می زنن یکی از شخصیتهای اصلی رو می کشن...

من اینجا تصمیم گرفتم در مورد پایان بعضی از این سریالها صحبت کنم. بنابراین از حالا بهتون هشدار میدم که این پست ممکنه بعضی از این سریالهایی که می خوام در موردشون صحبت کنم رو براتون کاملاً بی مزه کنه. بنابراین اگه سریالی روندیدید و نمی خواهید که براتون بی مزه بشه اون چیزی رو که در موردش می نویسم نخونید. بعداً دعوام نکنیدا!

خلاصه برنامه " مرد دونده " قسمت 190 همراه با هنرپیشه های سریال چشمان فرشته

مرد دونده یا  (Running man) یک برنامه خیلی محبوب سرگرم کننده در کانال تلویزیونی  SBS هست که الان حدود 4 ساله که داره پخش میشه. این برنامه یک گروه شرکت کننده های دائمی داره که در واقع تیم مرد دونده رو تشکیل میدن که شامل یکسری هنرپیشه و کمدینهای کره ای هستن و معمولاً هر بار یک تیم مهمان هم دارن که باید با اونها در رقابتهای مختلف شرکت کنند و در آخر هر برنامه هم یک تیم برنده میشن. من همۀ قسمتهای این برنامه رو نگاه نمی کنم اما هر بار مهمانهای این برنامه رو خیلی دوست داشته باشم حتماً اون رو می بینم و در قسمت 190، مهمونهای برنامه محبوب ترین هنرپیشه های من در حال حاضر یعنی هنرپیشه های سریال چشمان فرشته بودن و بنابراین امکان اینکه من این قسمت رو نبینم وجود نداشت!

من تصمیم گرفتم خلاصۀ این قسمت رو اینجا بنویسم تا اگه شما هم دوست داشتید اون رو ببینید خیلی گیج نشید. چون ساختارش یک جوریه که باید یک پیش زمینه ای از اون داشته باشید که بتونید ازش لذت ببرید.

اول بذارید یک سری توضیحاتی در مورد تیم مرد دونده بدم: این تیم همونطوری که گفتم از یکسری هنرپیشه و کمدین و خواننده تشکیل شده که مطمئنم شما حداقل دو تای اونها رو می شناسید: سونگ جی هیو ( زوج اورژانسی) که در عکس پایین نفر پایین سمت راسته و کوانگ سو ( مرد خوب) که در عکس زیر نفر پایین سمت چپه .

نقد سریال رابطه عاشقانه پنهانی ( Secret love affair)

نمی دونم چقدر به کتابهای شعر یا کتابهای ادبی علاقه دارید یا اینکه اصلاٌ اونها رو می خونید یا نه. نمی دونم وقتی اونها رو می خونید دوست دارید سرسری از جملات و ابیاتش بگذرید و فقط از قافیه و آهنگش لذت ببرید یا اونکه دوست دارید در عمق اون فرو برید و معانی پنهانش رو درک کنید. آیا اگه مفهوم کلمه ای رو ندونید در موردش تحیق می کنید و یا فراموشش می کنید؟ اگه توی اون داستان یا شعر به داستان دیگه ای اشاره شده باشه دوست دارید در مورد اون داستان هم بدونید یا نه؟...

نقد سریال روزهای بهاری... تقریباً!!

قبل از عید بود که من در یکی از وبلاگها در مورد یک سریال قدیمی به اسم " روزهای بهاری" یک مطلبی خوندم که باعث شد خیلی دلم بخواد این سریال رو ببینم. بلافاصله دست به کار شدم و کل سریال رو دانلود کردم. سریال بیست قسمت داشت و من تقریباً در عرض دو هفته تمامش کردم. اون موقع که می دیدمش ازش خوشم میومد. خیلی خیلی خیلی خیلی ( خیلی به توان n) احمقانه بود ولی حس و حال ملودرامهای اولیه ای رو داشت که من با دیدنشون معتاد به سریالهای کره ای شدم. سریالهایی مثل " زمستان سوناتا" ، "عطر خوش تابستان"، " پاییز در قلب من" و ... این بود که با وجود همه اشکالاتش ( که باید بگم خیلی خیلی خیلی خیلی زیادن) از دیدنش لذت بردم. همون موقع هم شروع به نوشتن نقدش کردم اما به دلیل تنبلی هیچوقت تمومش نکردم. نمی دونم چرا امروز یکباره تصمیم گرفتم که اون نقد رو تموم کنم اما وقتی فایلم رو باز کزدم که نوشته ام رو ادامه بدم دیدم بجز چند تا موردِ کلی هیچ چیزی از این سریال یادم نمیاد! این که در عرض سه ماه آدم کل یک سریال رو یادش بره خیلی امیدوار کننده نیست. اما خب از اونجایی که من وظیفۀ خطیر(!) خودم می دونم که در مورد همه سریالهای کره ای که می بینم صحبت کنم تصمیم گرفتم چیزایی که از این سریال یادم مونده رو با شما در میون بگذارم.

نقد سریال عروس قرن

حتماً خودتون این رو تجربه کردید که بعضی سریالها هستن که از لحظه ای که شروع میشن دوست دارین در موردشون حرف بزنین، یا مثل من در موردشون بنویسین. خوب می دونید که یک فاکتوری توی اونها هست که ذهنتون رو مشغول می کنه، حالا ممکنه اون فاکتور خیلی خوب باشه یا اینکه برعکسش خیلی بد باشه و اعصابتون رو خورد کنه. حدود دو سال پیش سریال مرد خوب برای من جزء همین سریالها بود و امسال هم دو تا سریال در حال پخش " چشمان فرشته" و " رابطۀ عاشقانی پنهانی" برای من در این دسته قرار دارن. دو سریالی که از زمین تا آسمون با هم فرق دارن اما هر دو بی نهایت عالین. اگه وقت آزادم یه کم بیشتر بود تمام در و دیوار این وبلاگ رو از عکسهای این دو تا سریال پر می کردم... سریال " عروس قرن" اما جزء این سریالها نیست.

نظرات اولیه من نسبت به سریال چشمان فرشته

دوستش داشتم، دوستش داشتم، خیلی دوستش داشتم!
اگه بخوام  سريال چشمان فرشته رو فقط با يك کلمه توصيف كنم اون کلمه اينه : دوست داشتنی !

اگه بخوام اون رو با چند کلمه توصيف كنم ميگم : دوست داشتنی، دلنشين، شيرين و لطيف... انقدر لطيف كه قلب آدم رو نوازش ميده...

نظرات اولیه من نسبت به سریال رابطه عاشقانه پنهانی ( Secret Love Affair)

تقریباً همۀ شما دیگه می دونید که من چقدر از داستانهای عاشقانه " نونا/ دون سِنگی" یا به زبون خودمون دختر بزرگتر/ پسر کوچکتر خوشم میاد. یکی از محبوب ترین سریالهای من (صدایت رو می شنوم) جزء همین دسته قرار داره و سریالهای خوب دیگه ای هم با این موضوع ساخته شده. بنابراین می تونید تصور کنید که وقتی خبر ساخت سریالی با این مضمون و با بازی " یو آه این" رو شنیدم چقدر خوشحال شدم. خوشحالی که شاید بیشتر از چند ثانیه دوام نداشت. این یک سریال نونا/ دون سنگ معمولی نبود. اینجا داستان در مورد روابط عاشقانه یک پسر بیست ساله با یک زن چهل ساله بود. بیست سال اختلاف سن برای منی هم که عاشق این داستانها هستم اصلاً قابل هضم نبود. به هیچ عنوان نمی تونستم درک کنم که چرا یک پسر بیست ساله باید عاشق یک زنی بشه که بیست سال از خودش بزرگتره و از اون مهمتر چطور یک زن چهل ساله می تونه قلبش رو به یک پسر بیست ساله بده؟!... همون موقع به خودم گفتم نه نه! این از اون سریالا نیست که من نگاه خواهم کرد...

نقد فیلم کره ای عشق 911

برخلاف سریالهای کره ای، من علاقه چندانی به فیلمهای کره ای ندارم ومعمولاً اونها رو نمی بینم و اون چند تا فیلمی هم که دیدم اکثراً خیلی بی مزه بودن.چون در حال حاضر در حال دیدن سریال " عروس قرن" هستم و دلم هم نمی خواد که سریال دیگه ای رو شروع کنم تصمیم گرفتم بین روزهایی که منتظرپخش قسمت جدید این سریال هستم یک سری از فیلمهای کره ای رو که دربارشون شنیدم ببینم و اولین فیلمی رو که انتخاب کردم هم همین فیلم " عشق 911" بود. می تونید حدس بزنید چرا این فیلم رو انتخاب کردم؟ درست حدس زدید! دلیلش این بود که تبلیغش رو دوست داشتم! :)

نقد سریال به عشق احتیاج دارم 3

به عشق احتیاج دارم3 سری سوم از مجموعه ای به همین نامه که به علت رویکرد واقع گرایانه به زندگی اجتماعی خانمهای کره ای از محبوبیت زیادی برخوردارن. البته گفتنیه که این سه سری هیچکدوم ادامه همدیگه نیستن و هرکدوم یک داستان مستقل با شخصیتهای جداگانه ای دارن. من به دلایل خاصی دو سری اول رو نگاه نکردم اما این سری رو بیشتر به خاطر تبلیغهای قشنگش ( شما که می دونید من چقدر زود گول این تبلیغها رو می خورم!) و البته خلاصۀ داستانش که خونده بودم همزمان با پخش اون در کره شروع کردم. بر خلاف خیلی ها من از داستانهای عشقی  که در اون دختر از پسربزرگتره نه تنها بدم نمیاد بلکه خیلی هم خوشم میاد و در اینجا شخصیت پسر سریال -جو وان-  با بازی " سونگ جون" 6 سال از شخصیت دختر سریال -جو یون- با بازی " کیم سو یون" کوچکتره. شاید یکی از دلایل جذب من به این سریال همین بوده.

نمره های من به سریالهای کره ای که تا بحال دیدم

حدود چهارساله که من به سریالهای کره ای معتاد شدم  علاقه پیدا کردم و در این چهار سال میلونها سریال دیدم! هرچند که از سال 2013 یه کم میزان سریال دیدنم کم شده و خیلی با وسواس سریال می بینم اما در کل همچنان به اونها علاقه دارم و از صحبت کردن در موردشون لذت می برم. این متن یک لیست از سریالهایی ان که من در این چهار سال دیدم و نمره ای که به اونها میدم. شاید در یک زمان مناسب که هم وقتش رو داشتم هم حوصله اش رو بیشتر در موردشون بنویسم.

نمره دهی من از 1 تا 10 هست.

سریالهایی که به اونها 10، 9، یا 8 دادم اون سریالهایی هستن که فوق العاده دوستشون دارم.

7 و6 یعنی دوستشون دارم اما عاشقشون نیستم.

5 یعنی نه خیلی دوستشون دارم نه خیلی ازشون بدم میاد. به نظرم معمولی رو به خوب بودن.

4 ازشون خیلی خوشم نیومده ولی تا آخر دیدمشون.

3 از شون خوشم نیومده و نصفه ولشون کردم.

1و2 یعنی ازشون متنفرم .

سریالهای کره ایی که با وجودیکه خوب نبودن ولی من خیلی دوستشون داشتم!

این عکس هیچ ربطی به این نوشته نداره:)

تجربه به من ثابت کرده که اینکه ما چه کتاب، فیلم یا سریالی رو دوست داریم به خیلی از چیزا بستگی داره. سن، شرایطی که توش به سر می بریم، مود و خیلی از چیزای دیگه که روی هم رفته سلیقه ما رو در یک برهه زمانی تشکیل میدن. سلیقه یک چیز کاملاً شخصی و در واقع ذاتیه. یعنی من هر چقدر هم سعی کنم نمی تونم سلیقۀ کسی رو تغییر بدم و فکر می کنم اگه قرار بود که همه یک چیز رو بپسندند که دنیا خیلی بی مزه می شد. در مورد سلیقه هم من عقیده ندارم که یک نفر خوش سلیقه است و یک نفر بد سلیقه. من فقط می تونم بگم که سلیقۀ یکی نزدیک به سلیقۀ منه و سلیقۀ یکی با من فرق داره.

سریالهای کره ای هم کاملاً سلیقه ای هستن. مثلاً من از سریالهای ملودرام عشقی خوشم میاد و دوستم از سریالهای پلیسی . گاهی وقتها هم میشه که هر دومون یک سریال رو دوست داریم ولی خیلی وقتها هم با هم اختلاف نظر داریم. اما هر دومون این رو قبول کردیم که سلیقۀ ما از هم متفاوته و در نتیجه درسته که همیشه به هم سریال معرفی می کنیم اما یاد گرفتیم که اگه از سریالی که دوستمون معرفی کرده خوشمون نیومد سلیقۀ اون رو به باد استهزا نگیریم.

همه این مقدمه رو گفتم برای اینکه می خوام اینجا در مورد سریالهایی بنویسم که ممکنه خیلیها از اونها خوششون نیاد. سریالهایی که پر از ایرادهای اساسی هستن اما با این وجود من دوستشون دارم و جای ویژه ای توی قلبم دارن. خیلی از اینها رو من مدتها پیش دیدم و شاید اگر الان، با تجربیات جدیدی که به دست آوردم اونها رو می دیدیم اصلاً ازشون خوشم نمیومد. اما به هر حال توی اون شرایط و توی اون مقطع زمانی که من دیدمشون فوق العاده دوستشون داشتم. 

نقد سریال کره ای شهر بی رحم

شهر بی رحم : سریالی در ژانر نوار دربارۀ پلیس، مامورین مخفی و باندهای مواد مخدر و زندگی فوق العاده پیچیدۀ اونها. سریالی که برای منی که سریالهای کره ای رو فقط بخاطر عشقهای غیرواقعی و فوق العاده شدیدشون نگاه می کنم تا یک راهی باشه برای فرار از واقعیتهای زندگی هیچ نکته ای که من رو به طرف خودش بکشونه نداشت. به هر وبلاگی که سر می زدم صفحه ها در مورد این سریال فوق العاده زیبا نوشته بودن، هر کدوم از دوستام که سریال کره ای نگاه می کردن به من دیدن این سریال رو توصیه می کردن. اما این سریالی بود با داستانی که برای من جالب نبود و به علاوه بجز "نام گیوری" که در سریال "49 روز" دیده بودم و خیلی هم ازش خوشم نمی اومد، هیچکدوم از هنرپیشه هاش رو هم نمی شناختم و این هیچ کمکی به علاقه مند شدن من به دیدن این سریال نمی کرد. تا این که یک روز که فوق العاده از زندگی عصبانی بودم و حوصلۀ دیدن هیچ چیز عشقی نداشتم این سریال رو که مدتها توی کشوی فیلمهام خاک خورده بود در آوردم و نگاه کردم.

نقد سریال کره ای وارثان

فکر می کنم اواخر فروردین ماه بود که خبر ساخت سریال " وارثان" با بازی دو هنرپیشۀ بسیار محبوب کره ای " لی مین هو" و " پارک شین هه" اعلام شد. خبری که مثل بمب توی دنیای طرفدارهای سریالهای کره ای منفجر شد و همه رو بی اندازه هیجان زده کرد. من هم جزء همون دسته از طرفدارای هیجان زده بودم. مدتها بود که هیچ سریالی که قلبم رو کامل تسخیر کنه ندیده بودم و بی صبرانه منتظر بودم تا این سریال این کار روانجام بده. سریالی دبیرستانی با کلی هنرپیشه های خوشگل و خوش تیپ که هر روز هم به تعدادشون اضافه می شد. تنها نگرانیهای من سن هنرپیشه ها و نویسندۀ این سریال بود که اگه داستان خوب نوشته می شد حاضر بودم از هر دو اینها بگذرم.می تونستم یه ساعت خودم رو مجبور کنم که باور کنم " لی مین هو " و " پارک شین هه " کاملاً شبیه نوجوونهای 18 ساله اند و اگه نویسندۀ این سریال " کیم اون سوک "بر خلاف بقیۀ سریالهاش (باغ مخفی، وقار مردانه) یک قهرمان زن قوی و محکم و یک قهرمان مرد  مهربون و دوست داشتنی می نوشت بقیۀ داستان برام خیلی مهم نبود.

نقد سریال کره ای " مانستار " ( ستاره من )

سریال " مانستار" یا " ستاره من " سریالیه که چند ماهی از پخشش می گذره اما من به دلایلی تا هفتۀ پیش موفق به دیدنش نشده بودم.  باید همین جا اعتراف کنم که این سریال یکی از بهترین سریالایی بود که امسال دیدم و از همون قسمت اول قلب من رو کامل در اختیار خودش قرار داد.سریالی که سرشار از احساسات خالص و پاک و موسیقی دلنشینه.سریالی که در مورد یک گروه بچه های دبیرستانی ، دوستیها ، دل شکستگیها و آرزوهای اونهاست ...

نقد سریال کره ای " عشق مخفی" ( راز )

سریال " عشق مخفی " یا " راز" ، سریالی که همین چند هفته پیش به پایان رسید، در ادامه سریالهای ملودرام انتقامیه که هر فصل باید از شبکه "KBS" پخش بشن. داستان سریال خیلی شبیه داستان سریال " مرد خوب" ، سریالی که پارسال سر و صدای زیادی به پا کرد و تبدیل به یکی از محبوبترین سریالهای من هم شد هست. توی سریال مرد خوب قهرمان داستان ما " کانگ مارو " که یک پسر جوان عاشق بود تصمیم می گیره به جای دختری که عاشقانه دوستش داشت مسوولیت یک قتل رو به عهده بگیره و به زندان بره و اینجا برعکس اون، دختر ماجرای ما " کانگ یو جونگ " تصمیم می گیره به جای پسری که دوستش داره مسوولیت یک تصادف رو به عهده بگیره و به زندان بره. ( اصولاً به نظر می رسه اینایی که فامیلشون کانگه دچار سندروم فداکاریه احمقانه هستن!). " جو مین هیوک " با بازی " جی سونگ " پسر پولداریه که عشقش رو در این تصادف از دست میده و تصمیم می گیره هر جوری که هست انتقام اون دختر رو از قاتلش که فکر می کنه " کانگ یو جونگ " قهرمان داستان ماست بگیره. غافل از اینکه بیچاره خبر نداره که در یک سریال کره ای داره بازی می کنه و این یعنی این که یک دل نه ، صد دل عاشق سوژۀ انتقامش میشه و ...

نظرات اولیۀ من نسبت به سریال وراث

بالاخره بعد از 7 ماه انتظار سریالی که خیلی از ما منتظر بودیم شروع شد.سریالی با میلیونها(!) هنرپیشۀ جوون و خوشگل و پرطرفدار و نویسنده ای که اغلب کارهاش بسیار موفق از آب در میان . من تا همین دو روز پیش به خودم می گفتم که باید صبر کنم ، باید صبر کنم ،باید صبر کنم تا سریال تموم شه بعد اون رو ببینم اما از اونجایی که صبر توی خصوصیات شخصیتی من تعریف نشده نتونستم صبر کنم و به محض اینکه قسمت اول سریال ترجمه شد نشستم و اون رو نگاه کردم و باید بگم که کلاً قسمت اول رو دوست ................................................................................................................................................

داشتم ! :)

خاطرات خون آشام : یک سریال کره ای

حدود سه سال پیش ، قبل از اینکه به سریالهای کره ای معتاد شم فقط و فقط سریالهای آمریکایی رو می دیدم. هر سریالی هم رو که اسم ببرین می دیدم ، ازسریالهای مطرحی مثل  " آناتومی گری " و " دکتر هاوس " گرفته تا سریالهای چرت و پرتی مثل " دختر شایعه " و " 90210 ". اما با شروع اعتیادم به سریالهای کره ای ، کل علاقه ام نسبت به سریالهای آمریکایی از بین رفت. دیگه اصلاً دوست نداشتم حتی یک ثانیه هم پای اون سریالها بشینم. بر خلاف سریالهای کره ای ، عشقی که توی سریالهای آمریکایی وجود داشت پاک و معصومانه و ابدی نبود. عشقی بود که دائم از شخصی به شخص بعدی منتقل می شد. توی این قسمت  "ایزی " عاشق " دنی " بود ، چند قسمت بعد عاشق " جورج " ، چند قسمت بعد عاشق " الکس " و به همین ترتیب...روابط خانوادگی موجود دراین سریالها معمولاً خیلی ضعیف بود و شیرینی رابطۀ " اوپا ، اونی و دون سنگی " سریالهای کره ای رو نداشت . همین مسائل به اضافۀ چند فصلی بودن این سریالها من رو کامل از دنیای سریالهای آمریکایی جدا کرد . تنها سریالی که توی این سالها همیشه دنبالش کردم سریال " خاطرات خون آشام " بود . سریالی که تقریباً از همون قسمت اول تا الان که 4 فصلش تموم شده خیلی دوستش داشتم.

خنده دارترین سریالهای کره ای

سریالهای کره ای رو می تونیم به چند دسته تقسیم کنیم : سریالهای ملودرام ، سریالهای پلیسی ، سریالهای تاریخی ، سریالهای خانوادگی و سریالهای کمدی رمانتیک . من خودم به شخصه توی این همه سال که سریال می دیدم هیچ سریالی ندیدم که کمدی خالص باشه. اکثراً با کمدی شروع می شوند ، بعد یه کم اعصاب خورد کن یا ناراحت کننده میشن و بعد اگه خدا بخواد با یه پایان خوش تموم میشن. اما بعضی از همین سریالها هستن که توی این مسیری که میرن سعی می کنن کمدی سریال رو هم همچنان محفوظ نگه دارن. خیلیاشون حتی باعث میشن که توی یه قسمت هم شما قاه قاه بخندید و هم های های گریه کنید. این سریالهایی که من اینجا معرفی می کنم جزء همین دسته اند. سریالهایی که توی همۀ قسمتهاشون صحنه های خنده دار دارن و باعث میشن که شما بخندین.

سریالهای کره ای مریضی!

ماجراهای من و مادربزرگم و سریالهای کره ای بر هیچکس توی فامیل پوشیده نیست. مادر بزرگ من - که ایشالا 1200 سال زنده باشه - عااااااااشق سریالهای کره ایه و تک تک اونها رو هم نگاه می کنه. جدی میگما ! تک تک اونها رو و یکی از افتخاراتش هم اینه که نوۀ عزیزش -شیرینا- هم سریالهای کره ای رو دوست داره واگه خدای نکرده یه نفر یه موقع بگه سریالهای کره ای اصلاً قشنگ نیستن با یه حالتی بهشون میگه " ولی شیرینا هم عاشق سریالهای کره ایه " که انگار اگه "شیرینا " یه چیزیو دوست داشته باشه همۀ افراد کرۀ زمین هم باید اون رو دوست داشته باشن...! یکی از ژانرهایی که مادربزرگ من علاقۀ فراوانی بهش داره ژانر ملودرام ،اون هم از نوع خیلی گریه دارشه و چون عاشق این سریالهاست هر موقع یه سریال این مدلی گیرش میاد من رو هم مجبور می کنه اون ها رو ببینم چون به هر حال باید "شیرینای عزیزش " اونها رو دیده باشه که بعداً بتونه درست و حسابی از اونها جلوی بقیه دفاع کنه ...!